منبع خبر: onedigitallife

این مطلب به دو بخش تقسیم شده, بخش اول شامل بررسی روندی که kumo هم جزئی از آن است و بخش دوم شامل بررسی تصویری kumo بر اساس تصاویری که تا به امروز از آن دردست داریم.

بخش اول: بررسی قسمتی از مسیر ماکروسافت برای اعمال تغییرات اساسی در سرویسهای آنلاین و ساخت تکنولوژی قابل اتکا در زمینه موتورهای جستجوی اینترنتی.

یک یادداشت داخلی و چند تصویر که اوایل مارچ گذشته از ماکروسافت به بیرون درز کرد، فاش ساخت که آنها در داخل خانه، سرویس جستجوی اینترنتی جدیدی را به آزمایش گذاشته‌اند که تا این لحظه kumo نامیده میشود. تصاویر نشاندهنده‌ی تحول اساسی در تکنولوژی جستجوی ماکروسافت هستند: از جوابهایی که بصورت هوشمند و با توجه به مضمون جستجو، دسته‌بندی میشوند تا آرم و طراحی‌ صفحات و حافظه‌ی جستجو.

در صورت تمایل میتوانید صفحات کامل چند جستجوی kumo را ببینید.

نتیجه جستجوی kumo برای Taylor Swift

نتیجه جستجوی kumo برای Audi S8

نتیجه جستجوی kumo برای Bose LifeStyle 48

مسئله kumo  را از دو جهت بررسی‌ می کنیم، یکی نوآوری در موتورجستجوی اینترنتی جدید متعلق به ماکروسافت و دیگری مسئله نشان تجاری جدید. به نظرمن برای اظهارنظر یا پرداختن به kumo بعنوان یک‌موضوع نیاز داریم اطلاعات بیشتری در دست داشته باشیم که چنین نیست. اما Kumo سرآغاز خوبی میتواند باشد برای تحقیق درمورد فعالیتهای ماکروسافت در زمینه جستجوی‌اینترنتی و مسائل و دیدگاههای مرتبط با این قضیه. البته بین مطالبی که در ادامه می‌آید تمام اطلاعاتی که درمورد kumo تا به امروز در دسترس است را هم مرور می‌کنیم.

از مدتها پیش ماکروسافت میدانست سرویسهایی که تحت‌وب ارائه‌میدهد از جمله قابلیتهای موتورجستجویشان نیاز به تعمیر و تغییرات دارد؛ پیشنهاد برای خرید Yahoo یکی از حرکاتی بود که ماکروسافت در راستای تصمیم به ارتقا و ترمیم سرویسهای آنلاین‌شان انجام داد،‌ اگرچه بنا به دلایلی از خرید Yahoo منصرف‌شدند اما خرید شرکت دیگری را عملی‌کردند که ممکن‌است درآینده نقشی تعیین کننده برای غول‌ردموند بازی کند، این خرید شرکت Powerset بود که ماکروسافت کم‌سروصدا به‌انجام رساند، Powerset مدتی‌پیشتر سرویس جالبی را ارائه کرده‌بود: جستجوی ویکی‌پدیا براساس تکنولوژی semantic که فکرمیکنم ترجمه‌شده باشد به وب معنایی یا معناگرا.

پس از مشاهده تصاویری از kumo ،‌ مدیر imprezzeo -که در زمینه جستجوی براساس تصویر و محتوا فعالیت دارد- گفت: جستجوی مفهومی، آنچه برآمده از اطلاعات ما از kumo است، هیچ شکی باقی نمیگذارد درمورد ارتباط همه اینها با خرید پارسال ماکروسافت یعنی Powerset.

البته برخی با توجه به این خرید میگویند آیا صد میلیون دلار برای کسب سهم بیشتری از بازار جستجو، کافی است؟ منکه فکرنمی‌کنم کسی تائید کند، حتی خود ماکروسافت. اما میتواند جرقه خوبی باشد برای به انجام رسانیدن یک ایده خوب و حتی بهتر، وسعت‌دادن به یک ایده خوب، در مقیاسی که از شرکتی در سایز ماکروسافت برمی‌آید.

حالا جستجوی مفهومی + جستجو بر پایه عنصر بصری  چیست؟ امروز برای جستجوی متن و عکس و هرچیزدیگر، از متن استفاده‌میشود. شما متنی را تایپ میکنید و جوابها را براساس آن دریافت‌می‌کنید؛ حالا تصورکنید برای شروع جستجو، بجای تایپ یک عبارت، از یک تصویر استفاده‌کنید و برای جواب حتی انتظار داشته‌باشید جوابها را براساس مفهوم تصویری که ارائه‌کردید، دریافت‌کنید. این مثالی بود درباره جستجوی اینترنت برپایه وب مفهومی در ترکیب با جستجو برپایه عنصربصری؛ یافتن معادل بصری برای تصویر یا بهتر ازآن مفهومی که از تصویر میشود دریافت.

چارلز کینگ، تحلیلگر حرفه‌ای مراکزداده و مدیر Pund-IT : “تصورش سخت است که گوگل از جایگاهش در صدر پایین‌کشیده شود اما اینهم قابل تصدیق نیست که گوگل در جستجو غیرقابل رقابت باشد.”

آیا kumo معیار بصری و مفهومی را به عنوان استانداردهایی دیگر به جستجوی امروزی اضافه خواهدکرد؟ از تصاویر بدست‌آمده از kumo درمورد سرچ برای خواننده کانتری چنین برمی‌آید که تجربه جستجوی جدید ماکروسافت بطور قابل‌اتکائی قادر به جستجوی مفاهیم و تصاویرست. البته همه اینها مواردی نیستند که تازه و بدیع باشند. هم اکنون هم میشود متن را از روی تصاویر جستجو کرد، Evernote چنین امکانی به کاربران میدهد. همچنین آنچه Powerset ارائه کرده هم یگانه و تازه نیست، سرویسی مثل Hakia به نوعی چنین امکانی را ارائه میکند. تفاوت؟ باید منتظر بمانیم، ماکروسافت قراراست که تکنولوژی جستجوی اینترنتی‌اش را ارتقا دهد. در سالهای اخیر بارها افرادی ازین شرکت درین‌باره گفته‌اند که درآینده حساب بیشتری روی جستجو و سرویسهای آنلاین بازمیکنند.

یوسف مهدی یکی از مدیران مرتبط با این پروژه تایید نمی‌کند که پس از گذر از آزمایشها و در انتها در زمان ارائه‌سرویس، نام kumo همچنان مورد استفاده‌باشد. درضمن kumo فقط نام بخش جستجوست یعنی یک قسمت از مجموعه سرویسهای آنلاین ماکروسافت که هر روز هم درحال افزایش است. kumo بخشی از بدنه بزرگتر و پروژه کلی‌تری است که تحت نام رمز kiev درون ماکروسافت در جریان است و البته روشن است که جستجو بخش حیاتی این مجموعه است.

حال میپردازم به اینکه Kumo از چه‌زمان آغازشد و دیگر اینکه مسئله ماکروسافت برای استفاده نهایی یا عدم استفاده از kumo درنهایت چیست؟

ماکروسافت به این جمع‌بندی رسید که live.com جوابگوی اهداف موردنظر ماکروسافت در اینترنت نمی‌تواند باشد. هم از لحاظ کارایی و هم از نقطه‌نظر نشان‌تجاری. اما ازبین ایندو، کارکرد و کارایی، مسئله بزرگتری‌ست. تقریبا خیلی زود فهمیده‌بودند که نشان‌تجاری live دارای قوت کافی نیست، این بسیار مستدل و مستند بود، پس پروسه‌ی دستیابی به یک تکنولوژی جستجوی جدید و از دیگرسو بناکردن یک برند جدید و مارکتینگ آن آغازشد. در کنار این، تلاش برای احیای تبلیغات آنلاین هم از نظر دورنماند و از چندی پیش تولید سیستمی قدرتمندتر از تکنولوژی کنونی تبلیغات آنلاین با مشارکت شرکتی بریتانیایی آغازشده.

در اکتبر ۲۰۰۸ تصاویری روی اینترنت پخش شد حاکی ازینکه ماکروسافت در سال ۲۰۰۹ تغییراتی در نام و سرویسهای فعلی Live بوجود خواهدآورد. منبع تصاویر یک عدد گوشی آیفون بود متعلق به شخصی که از مرکزی برای فروش pc در انگلیس بازدید میکرد. آنجا و در موقع بازدید از لپ‌تاپ‌های HP و Sony از تیزر تبلیغاتی مدلهایی که در ۲۰۰۹ قرارست ارائه‌شوند فیلم‌گرفت. تصاویر نشان‌میدادند سرویسهای آنلاین ماکروسافت و نرم‌افزارهای دسکتاپ مرتبط‌شان نامهایی تازه گرفته‌اند نامهایی از ترکیب کلمات Windows و live .

اطلاعات who is برای Kumo نشان میدهد که ماکروسافت نام kumo و چند ترکیب مرتبط با آن را در نوامبر سال‌پیش خریداری کرده اما ثبت Kumo بعنوان یک نشان‌تجاری در دسامبر انجام‌شده.

نام دیگری که ماکروسافت کنترلش را در دست گرفت bing.com بود که مانور چندانی رویش نشد چه از طرف ماکروسافت و چه از طرف ژورنالیست‌ها، هرچند در برخی موارد مصرف جالبی پیدامیکرد مثلا   برای افزودن محتوای موردنظر به سرویس ماکروسافتی bing باید روی دکمه‌ای کلیک میشد که رویش چنین چیزی نوشته شده بود: Bing it

Kumo یک لغت ژاپنی است با دو معنا، یکی ابر و دیگری عنکبوت. استیو بالمر در پاسخ به بیزنس‌ویک نظرش را درین‌مورد با تردید ابرازکرد و تائید نکرد که درنهایت نام موتورجستجویشان kumo‌ باشد و گفت نامش بالاخره یک‌چیزی خواهدبود! این درحالیست که نویسندگان سایتها علاقه زیادی داشتند که از ابتدا  پروژه را بصورت قطعی با نام kumo ثبت کنند. اما امروز پس از گذشت بیش از دوماه از فاش‌شدن یک یادداشت و چندتصویر از آغاز آزمایشی kumo در داخل ماکروسافت و پس از چند مصاحبه از سطوح بالای مدیریتی ماکروسافت، تقریبا قطعی است که این نام موقت است یا هنوز درمورد کلیت مجموعه سرویسهای آنلاین تصمیم‌گیری نشده. چرا که هم اکنون سرویسهای تقریبا پرشمار آنلاین ماکروسافت به لحاظ نامگذاری و نشان‌تجاری یکپارچه نیستند و بیشتر به مجموعه ای شباهت دارند که توسط چند تیم‌مختلف و البته تحت مدیریتی مجتمع، دوران آزمایشی را میگذرانند که در واقع همینطور هم هست.

در شرایط فعلی و در زمینه نامگذاری سرویسهای آنلاین ماکروسافت، نمونه‌ای از سئوالها اینهاست؟ Hotmail یا Live Hotmail یا Windows Live ؟ امروز سرویس ایمیل ماکروسافت با کدامیک ازین نامها شناخته میشود؟ همه! پورتال ماکروسافت MSN منزل آغازین ماکروسافت برای وبگردی و ارائه سرویس به کاربران آنلاین است اما ماکروسافت تعداد قابل‌توجهی سرویس دیگر هم دارد که هم‌اکنون تحت نام Live یا Windos Live ارائه میشوند، حجمی رو به‌افزایش از سرویسهایی که تحت حداقل دو دسته، نامگذاری میشوند و اگر بخواهیم بگوئیم که وضعیت ماکروسافت در زمینه دامین‌ها و برندینگ چگونه است؟ باید گفت یکدست‌شدن اینها ساده نمیتواند باشد. سئوالاتی ازین دست، تا روزی که ماکروسافت پروژه برندینگ جدیدش را به ثمر برساند باقی خواهد ماند.

از میان اسناد مرتبط با kumo که به اینترنت درز کرد، یک یادداشت داخلی هم بود؛ یادداشت خطاب به افرادی  که kumo را بصورت آزمایشی دراختیار داشتند تا از بازخوردهایی که میدهند برای ارتقا استفاده شود. پس از آن از درون خود ماکروسافت گفته میشد برگزیدن گروهی کم‌شمار از افراد برای آزمودن چیزی که برای تعداد بسیار زیادتری از اشخاص باید ارائه شود، چندان کارساز نیست اما ماکروسافت در مقابل این نقطه نظرات اعلام کرد این آزمایش و نتایج آن بخشی کوچک اما مهم خواهد بود از آزمایشات و نتایجی بزرگتر. از افرادی که kumo را تست‌میکردند تعدادی توئیت ردیابی شد که البته اطلاعات چندان‌مفیدی عاید سایتها نکردند، توئیتهایی مانند این: عجب تجربه جالبی یا امروز منهم استفاده از kumo را آغاز کردم. امروز تب اولیه اظهارنظر درین‌باره فرونشسته، چون اطلاعات و توئیت‌های بیشتری برای اظهارنظر و بررسی دقیق‌تر موردنیاز است که تا تاریخ نوشتن این مطلب چنین اطلاعات بیشتری هنوز در دسترس نیست.

همه این قضایا از زاویه جالب دیگری قابل بررسی است. مدیر سابق ژوپیتر مدیا – شبکه‌ای غول‌آسا تشکیل شده از چند برند بسیار فعال در اینترنت، تحقیقات و تکنولوژی از جملهinternet.com- درین باره دیدگاههای جالبی ارائه میکند: اگر این همان live.com باشد و فقط نامش تغییرکند فرقی‌ندارد و البته درین صورت بازهم برایم گوگل نیست! اگر از موتورجستجویlive استفاده‌کند، این کافی نخواهدبود، اما خب، وب‌معنایی به رابطه بین کلمات در یک عبارت پیچیده توجه‌دارد و … البته برای مصرف‌کننده، مسئله‌اصلی خودمحصول است و خواه‌ناخواه محصول جدید، قابلیتهای جدیدی هم ارائه‌میکند.

شاید همه اینها بدین خاطر است که windows به عنوان یک نشان‌تجاری، کاهش محبوبیت داشته؛ درصورت تغییر به kumo – یا هر نام دیگر- نشان‌تجاری‌جدید، نشانی خواهدبود با ارزش تجاری برابر با صفر. البته کسی چه‌میداند، شاید ماکروسافت همین را میخواهد، یک‌لوح، خالی از هرطرحی، تا درآن هویتی‌جدید را نقش‌بزند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بخش دوم: بررسی Kumo بر اساس تصاویر موجود.

بسته به موضوعی که جستجو شده، جوابها بصورت دسته بندی‌شده و کارآمد، سمت‌چپ صفحه در دسترس هستند، یعنی با جستجوی نام یک خواننده، دسته‌بندی جوابها مرتبط با موسیقی و در جستجو برای لوازم‌خانگی یا اتوموبیل، دسته‌بندی جوابها بسته به موضوع تغییرمی‌کند. در هر یک از تصاویر زیر متوجه میشوید که در هر جستجو، دسته‌بندی جوابها در سمت چپ، با جستجوی دیگر متفاوت است.

بالای صفحه نتیجه جستجوی تصویری، نتایج جستجو و دسته‌بندی‌های مرتبط‌شان در سمت چپ صفحه، زیر آنها جستجو مرتبط و کمی پایین‌تر تاریخچه‌جستجوی شما با قابلیت غیرفعال‌سازی، پاک‌سازی و مدیریت. ستون سمت‌راست صفحه برای نمایش آگهی‌های مرتبط با موضوع جستجو و پایین صفحه ویدئوهای برگزیده درمورد موضوع جستجو.

بطور مثال موقعی که نام خواننده‌ای را جستجو می‌کنید، در صفحه نمایش نتایج، تقریبا جستجو برای همه‌چیز یک‌جا قابل‌دسترس است. صفحه‌رسمی آن خواننده، نمایش آگهی بلیط‌کنسرت‌ها، صفحه‌او در ویکی‌پدیا، آهنگهایش، متن‌ترانه ها، تصاویربرگزیده، ویدئوهای برگزیده و … همه در یک‌صفحه.

برخی از منابع: ۱ – ۲ – ۳ – ۴ – ۵ – ۶ – ۷ – ۸ – ۹ – ۱۰ – ۱۱ – ۱۲ – ۱۳ – ۱۴

اونروز برق برای چندساعت رفت! یوپی‌اس‌ها و دیددید دیددید ته‌مانده‌ی باتریهاشون و سپس خاموشی‌مطلق و سکوت‌کمیاب در بیشه‌ی سرورها، سوئیچ‌ها و کولرها و بی‌اختیار و باصدای‌بلند تک‌خنده‌ی‌من! چه صلح و آرامشی! بیرون‌میامدم یکی‌از کارمندان کهنسال و نسبتابدبین گفت اداره تعطیل‌خدایی شد و من بازهم خندیدم و بسرعت رفتم اتاقم، کیفم را برداشتم زدم‌بیرون و ازتعطیلی خوشایند و نابهنگام لذت‌بردم. شاید اولین مرتبه‌بود که ازکارافتادن کامپیوترها بدحالم نکرد.

اقای سامان،
من (سیروس _ ا )هستم ودوستان گاهی اقای (سیروس _ س) را با من اشتباه میگیرند و اعمال غلط بنده را از چشم ایشان میبینند. چون شما به مستندات علاقه مندید که این بسیار عالیست ولی همیشه کارامد نیست لازم میبینم که موردی را ذکر نمایم. بیشتر روابط غیرسالم مخفی ست و طرفین رابطه سعی در مخفی نگه داشتن ان میکنند. اگر اشتباه نکنم حتی قران هم در جائی میگوید (درک میشود ،ولی توصیف شدنی نیست). اگر شما قادر به توضیح این مسئله که اقای دائی با کدام معیار منطقی و مستند به رتبه مربی گری تیم ملی ایران رسیده است هستید و میتوانید برای جمله (لابی با خدا ) ایشان توضیح مستندی بیاورید ، لطفا بنده حقیر را هم بی اطلاع نگذارید که با اشتباهاتم مزاحم وقت مردم نشوم (سیروس ا )

جوابیه من به ایشان:
دوست عزیز آقای سیروس ـ ا، حرف حساب جواب ندارد.
شرایط کنونی تیم ملی زائیده‌ی اعمال تعدادافرادی مختلف است و من بعنوان یک طرفدار واقعی فوتبال آنقدری خداراشکر میفهمم که از چیزی الکی تعریف‌نکنم به صرف علاقه‌ام به چندتا فاکتور بارز در علی‌دایی. علی‌دایی یا هرکس دیگر کارجالب دارد کار پربحث هم دارد، ولی یک ولی مهم اینکه؛ بخاطر فلان ایراد، کارهای قبلی یا بدون ربطش به‌امروز را نباید شست و کناری‌گذاشت. مثال: علی‌دایی بعنوان مربی سایپا در دوبازی با استقلال‌تهران، هرچه از روند بازی میگذشت، هافبکهای‌تیمش میانه‌زمین را با هرقیمت تصاحب‌میکردند و با تعداد پاس بالا – کاملا بالاتر از میزانی که در فوتبال ما مرسوم است – بازی را از کنترل میزبان درآورده و حملات پرشماری را پایه گذاری کرده، تاکتیک خودشان را در زمین حریف و مقابل تماشاگران پرشمارش دیکته‌میکردند. این زیبا بود و تازگی‌داشت؛ آنقدر جالب که شخصی مثل مجیدجلالی بیاید و در برنامه نود به تمجید کم‌نظیر از علی دایی بعنوان‌مربی بپردازد. همین آقا بعنوان مربی تیم‌ملی تیمی‌دارد که حسرت ۴ تا پاس پیاپی و سالم را به دل هواداران میگذارد.
حالا من بیایم و فقط تعریف‌کنم و بگویم فلان و بهمان، همانقدر دور از منطق است که اگر بخاطر امروز، دیروزش را هم زیر سئوال ببرم. همین. درضمن آیا در ماجرای مبعلی، نیکبخت و علی‌کریمی فقط علی‌دایی مقصر بوده؟ دوطرف ماجرا را باید دید، دیگران و اطرافیان موجه و غیرموجه را، به به‌انضمام مطلبی که جنابعالی اشاره‌کردید، خیلی از مستندات را بنده‌نمیدانم. اما آنچه را هم میدانم به‌حساب نیاورم؟ بی‌توجه به همه‌چیز، مثل پرشمار اشخاصی که میگویند فلانی عالی‌ست هرچه کرده درست‌است یا نه برعکس بگویم فلانی هرچه‌کند بیربط است؟ ازطرفی بسیاری از مردم شاید کیفیت بازی مبعلی را از یاد برده باشند یا جوادکاظمیان که هردوی اینها در امارات عالی هستند، علی‌دایی با هیچکدام کاری‌ندارد، توجیهش چیست؟ ایمان و جواد در امارات از خیلی از بازیکنان‌فعلی تیم‌ملی بهترهستند.
یا این‌یکی: زمانی که از سایپا چندنفر را دعوت کرد، ازین چندنفر آماده‌ترین‌شان در آنزمان را خط‌زد، باخودبازیکن صحبت‌کردم و حرفهایی که از مربی شنیده‌بود را شنیدم، که توجیه درستی‌نبود؛ در حالیکه در همان‌زمان ابراهیم‌صادقی که دیگر آن فرم زمان‌قهرمانی با سایپا را نداشت – که خیلی عالی بود، با حرکتش تیم راه‌می‌افتاد و کیفیت خوبش را مقابل اکثر تیمها نشان‌داد و همه دیدند بعد از قهرمانی با سایپا و گذراندن سالی استثنایی بدل شد به بازیکنی که سالهای متوالی بود – در تیم‌ملی بازی‌کرد، درحالیکه بازیکنی که آنزمان کاملا آماده بود در تیم ملی بازی نکرد، در سایپا هم وضع‌جالبی پیدانکرد و امروز دیگر جزو خوبهای لیگ‌ما نیست. توجیه‌دارد؟ من باید توجیه‌کنم؟ یا به‌این خاطر بگویم علی‌دایی در هرتا هم شانسی به میلان‌گل‌زد یا بگویم علی‌دایی کسی بود که بلیتش برد و بالا آمد و همه‌جا همینطوری مثل لوک‌خوش‌شانس مدارج ترقی را طی‌کرد؟ در اصل از ابتدایی‌ترین نیازهای یک‌بازیکن محروم‌بود؟ آنجا هم لابی میکرد؟
علی‌دایی با همان ادله‌ای مربی تیم‌ملی شد که شخصی‌مانند امیرقلعه‌نوعی. خوب است؟ یا بد؟ این دونفر به دلایلی از خیلی‌ها لیاقت کمتری نداشته و ندارند که از منظری از اکثر گزینه‌ها فاکتورهای مثبت بیشتری ‌هم دارند. از نظر شخص من – که میتواند برای شما علی‌السویه باشد – در شرایط ما سرمایه‌گذاری روی این‌اشخاص از ‌بیشتر گزینه‌های دیگرمان بهترست. امیر امروز و بعد از آنهمه ماجرا گزینه خیلی‌بهتری حتی هست. علی‌کریمی در زمان انتخاب‌مربی برای تیم‌ملی نظرش روی علی‌دایی بود و غلط‌هم نمیگفت. بگمانم تورج عاطف، پس از انتخاب علی‌دایی نوشت مکانیزم انتخابی غیرشفاف ولی انتخابی‌درست؛ دیگران خیلی برتر بودند؟ دلایل کافی و ادله مشخصی‌نداریم. اینبار هم مثل همیشه صعود یا عدم‌صعود تیم‌مان به دقیقه‌نود میکشد؟ شاید.
من مسئول این ورزش یا فوتبال بودم انتخابم چیزدیگری بود. شما هم همینطور، شاید. یک مسئله میتواند سیاه یا سفید مطلق نباشد.
من مثل شما آقای سیروس ـ ا عزیز، قلمی روان ندارم، اما امیدوارم منظورم را رسانده‌باشم. طبیعی‌ست که من در سایت شما خلاف مطلب‌تان نظربنویسم و دوستان‌تان بیایند ناسزابنویسند درجهت دلداری و همراهی‌تان؛ اما خودتان نیک‌میدانید دیالوگ با نظرات‌مخالف کم‌ارزش‌تر از زنده‌بادگفتن همراهان و هم‌جهتان نیست. اگر در عرصه ورزش و فوتبال مملکت‌مان این حوصله و اعتقادبود، وضع‌بهتر بود. هراز گاهی، عده‌ای درین فدراسیون جمع‌میشوند و اسب‌خود میرانند و نظرات‌مخالف باخود را به‌هیچ‌گرفته و حداقل از نیمی‌از امکاناتشان بی‌بهره می‌مانند و نوبت‌بعدی که گروه‌بعدی سرکار آمدند همین‌کار و روش را برسر گروه‌قبلی اجرامیکنند و تا امروز که این‌روش‌کار در بسیاری فدراسیون‌ها و تیمها اجراشده و ضررش به‌همه رسیده، از بازیکن و مربی تا هواداران واقعی تا به‌قول‌بعضی‌رسانه‌ها، تماشاگرنماها. اگر نوشته اینجانب باعث دلخوری‌تان شده پوزشم را پذیرا باشید. گمان‌میکنم حسن‌نیتم پنهان نمانده‌باشد. آقای سیروس ـ ا موفق‌باشید.( سامان – خودم )

جوابیه آقای سیروس ا:
با سلام و تشکر بسیار بابت وقتی که گذاشتید! سامان عزیز قبل از هر چیز مایلم بدانید که هیچکدام از مسائلی که عنوان نمودید برایم علی السویه نیست و نخواهد بود!!! شاید بزرگترین مورد اختلاف ما در مورد اقای دائی این باشد که شما تنها در بعد ورزشی به مورد نگاه میکنید و دید من تنها ورزشی نیست. سعی میکنم در مقاله ای این مورد را بشکافم و البته سایت لست کیک مجاز خواهد بود که انرا درج نموده و یا غیر قابل درج تشخیص دهد. در اینجا تنها به این مورد اشاره میکنم که مورد دائی موردی استثنائی در مسائل اجتماعی و فرهنگی و سیاسی ایران در طول بخصوص تاریخ معاصر نیست و دغدغه اصلی من اینست که ما چندبار باید از یک سوراخ گزیده شویم؟! (سیروس ا )

یک دلیل دیگه: آی‌تی نویسی در حالت موفقش اغلب یک مخرج‌مشترک داره، آنتی‌ماکروسافتیسم. میشه گفت خواننده حرفه‌ای مطالب آی‌تی هستم، از همه‌جا و در هرسبکی که باشه. مطالب مرتبط با تخصصم و اونایی که برام غیرمرتبطند. مساله جالب اینه که دوجور سایت آی‌تی داریم. سایتهایی که راهکار یا نرم‌افزار ارائه‌میدن و اغلب ماکروسافتی هستن و اکثرا هم بین وبلاگهای پرخواننده نیستن! اما اگر سایت باشن جزو سایتهای پرترافیک هستند؛ و وبلاگهای غیرماکروسافتی یا ضدماکروسافتی که جزو پرخواننده‌ترین وبلاگها هستن.

ماکروسافتی ها بشکل کلاسیک بیشتر آفلاین هستند تا آنلاین که قابل‌درکه؛ وقتی نگاه کنید خود ماکروسافت هم نسبت به وب یه همچین حالتی داره، شرکتی که تقریبا تمام دارائیش آفلاینه. ماکروسافتی‌ها زیاد اهل شیرینگ نیستن، یا بهتره‌بگم کمتر اهل کانتنت‌شیرینگ و بیشتر اهل فایل‌شیرینگ هستن!

یه قدم جلوتر، چندتا آدم سیسکویی میشناسید که وبلاگنویسای معروفی باشن؟ خیلی‌کم. ضریب آفلاینی ماکروسافت رو ضربدر هزارکنید میشه ضریب آفلاینی سیسکویی‌ها! در وب فارسی که باید ضربدر چندهزارش کنید.

نرم افزارهایی هستن که واسه این بوجود اومدن تا بستر کانتنت‌شیرینگ باشن، مثل فایرفاکس. یه‌کم آفلاینتر میشه اوپن‌آفیس. با هردوشون از ورژن اول همراه‌بودم، رشدشون رو دیدم و ناظر فراگیریشون بودم. از گمنامی تا شهرت فراگیر. یه رفیقی داشتم که وقتی بهش گفتم تایتانیک رو دیدی؟ گفت نه چون همه دیدنش! من باهاش موافق نبودم و نیستم، ولی تاحالا که اهل نوشتن درباره مسائلی که برای عموم جالبه نبودم. مثلا من یکسال از عمر و سرمایه قابل‌توجهی رو اختصاص دادم به نسخ‌خطی؛ دو سال دیگه هم واسه فلسفه و ادبیات – درحالیکه رشته تحصیلیم نبودن – و در واقع حجم نوشتن و تحقیقاتم که سنگین هم بوده، کاملا آفلاین و غیر آی‌تی بوده و مثلا اگر حالشو داشتم چندصفحه درباره مطلب موردنظرم نوشتم تا مثلا براوزری که همیشه ازش استفاده‌کردم، این یکی از دلایل مهم آی‌تی ننویسی‌م بوده. درحالیکه فلسفه بوجودآمدن و پرخواننده شدن وبلاگهای آی‌تی، از دلایلش، اصلی بوده کاملا برخلاف رویکرد من. البته راستشو بگم الان با خودم میگم کاش رویکردم جور دیگری بود.

جزو نت اسکیپی‌هایی هستم که در چندسال اخیر از فایرفاکس استفاده میکنن. ازش استفاده میکردم تا زمانی که میشد. زمانی که نت‌اسکیپ تمام‌شد، باید مطلبی در تجلیل ازش مینوشتم که ننوشتم. مطلب تقریبا آماده بود حتی، از خودش شروع میشد و میرسید به فایرفاکس. نمیگم هیچوقت، ولی هنوز فایرفاکس برام  نت‌اسکیپ نشده، شایدم نشه.

لوگوی نت‌اسکیپ رو دوس‌داشتم و دارم، اسپلش‌اسکرینی که اون اواخر روی صفحه بازمیشد رو خیلی می‌پسندیدم. رنگ دیفالت خود براوزر و خیلی چیزای ریز و درشتی که میتونه آدمی مثل منو خاطرخواه! یه براوزر کنه، همه در نت‌اسکیپ بود. نور به قبرش بباره!

اساسا وب دویی نیستم، هرکسی یه جوریه. مقوله شیرینگ درموردم همیشه زوری‌بوده! هرچند آفلاین خیلی بیشتر اهل شیرینگ هستم اما نه اونقدر که نرمال باشه، اونهمه سال می‌شنیدم که میگفتن این بابا خیلی توخودشه! حالا که برای وب دویی نبودن دلایل شغلی هم دارم! که دیگه هیچی، البته کمی تا قسمتی.

حالا چرا میگم وب دویی؟ اگر اهل کار باشید که تابلوئه و گفتن نداره اگرم خیلی اهل اینترنت و وب نباشید و اتفاقی به این نوشته رسیدید،  خدمتتون عرض کنم که وب امروزه یعنی به‌اشتراک‌گذاری. حالا اگر نه صددرصد حداقل نود درصد. حسابش ازکجا اومد؟ از همونجایی که دیگرون درصداشونو میارن! اشتراک گذاری چه‌چیزی؟ هرچی که فکرشو بکنی. از چی و کی تا کجا و چطور.

چرا آی تی نویس نشدم؟ واسه اینکه از حلقه رفقا، هیشکی اهلش نبود که من بنویسم و اونا ببینن و مشارکت کنیم و بنویسن و درواقع تا همین اواخر هیچکدوم از اشخاصی که آفلاین میشناختمشون وبلاگ یا سایت و این چیزا نداشتن، موضوعشون فوقش ساختن یوزر اکانت واسه اینترنت دایلاپ بوده!

زمینه شغلیم چیه؟ آی تی.

نشانی صفحه درباره او در سایت ویکی پدیا